100 Jaar Caecilia Veenendaal

De geschiedenis van Harmonie Caecilia in vogelvlucht (5/5)

 

 Op naar de honderd jaar (1979-2004)  

 

 

Een majorettepeloton

Harmonie Caecilia ging door op de ingeslagen weg. Geen veranderingen dus? Ja, zeker wel! In 1980 werd een majorettepeloton opgericht. Op Koninginnedag verscheen deze groep voor het eerst op straat. Deze groep was een langer leven beschoren dan de Big Band. Het peloton, op haar hoogtepunt met 21 leden, verrijkte het marsoptreden van Caecilia en kon ook uitstekend worden ingezet bij de Taptoes. Ook werd enkele malen deelgenomen aan concoursen waar de Tweede Divisie werd bereikt. Medio 1990 was het ledental zodanig geslonken dat besloten werd tot opheffing van het majorettepeloton. De Taptoes werden tot en met 1987 elk jaar (met uitzondering van 1986) op het DOVO-terrein gehouden. De bezoekersaantallen namen echter na verloop van tijd af, zodat besloten werd hiermee te stoppen. In totaal werden maar liefst zeventien Taptoes door de Taptoecommissie georganiseerd. 

 

 

Harmonie met majorettepeloton – begin jaren 1980

 

Topconcoursen

De jaren tachtig waren voor Harmonie Caecilia niet alleen de jaren van de Taptoes, maar ook de jaren van de marsconcoursen. In 1980 promoveerde het orkest naar de hoogste divisie (de Eredivisie) en zonder overdrijving kan gezegd worden dat eerste prijzen regende. Bovendien waren het geen gewone eerste prijzen maar vaak eerste prijzen met lof en onderscheiding. Het gevolg daarvan was dat het orkest maar liefst vijf keer (in 1981, 1983, 1986, 1988 en 1999) meedeed aan het Topconcours te Barneveld. In 1999 werden alle muzikale concurrenten in de hoogste divisie verslagen en werd het harmonieorkest landskampioen. De drumband, en later de malletband, deed er maar weinig voor onder. De malletband nam in 1996 deel aan het Topconcours en werd, in de Middenklasse, eveneens landskampioen. De uitbreiding van het repetitielokaal In 1982 kreeg de harmonie de mogelijkheid om twee garages, gelegen naast het repetitielokaal, te kopen. Dat was een buitenkansje om het gebouw uit te breiden. Dat gebeurde dan ook. Mede dankzij veel vrijwilligerswerk en financiële steun van de Gemeente Veenendaal kon het vergrote en vernieuwde repetitielokaal in 1984 feestelijk heropend worden. Aan het eind van de vorige eeuw bleek dat er nog al wat achterstallig onderhoud was en dat uitbreiding opnieuw noodzakelijk was. Dat gebeurde dan ook. Een grondige opknapbeurt ging vooraf aan de feestelijke heropening van het gebouw in juni 2000. 

 

Opnieuw: de uniformen

Net zoals instrumenten zijn uniformen helaas aan slijtage onderhevig. Het vernieuwde repetitielokaal was dan ook in 1984 nog maar nauwelijks geopend of de burgemeester kondigde aan dat er gestart zou worden met een Uniformenactie. Later zou blijken dat dit één van de grootste acties was geweest in de geschiedenis van de vereniging. De zaken werden dan ook groots aangepakt: een speciaal comité werd opgericht; er werd een loterij, met 15.000 loten, georganiseerd; bedrijven werden bezocht voor financiële deelnames, enzovoorts. Het resultaat mocht er dan ook zijn: tijdens het concert in 1984 verscheen Harmonie Caecilia in geheel nieuwe kleding. 

 

Concert met harmonie, drumband en majorettepeloton in nieuwe uniformen – 1985

 

Steeds meer een podiumorkest

Deed Harmonie Caecilia dan helemaal niet aan concerten? Zeker wel. Er  werden winterconcerten uitgevoerd en er werden ook concerten gegeven samen een dameskoor en de Ritmeester Veenzangers. Ook werd medewerking gegeven aan evenementen als de Volkskerstzang en Vocala. In de tweede helft van de jaren ’80 vond er een omslag plaats in de concerten, Vanaf die tijd werd er vóór de pauze een ‘serieus programma’ met veelal symfonische blaasmuziek gespeeld en na de pauze werd er ‘lichte amusementsmuziek’ (overigens niet altijd licht om te spelen) gebracht. In de jaren negentig worden ook enkele malen, samen met het Geldersch Opera en Operette Gezelschap en vocale solisten, Nieuwjaarsconcerten verzorgd. Vanaf het begin van de jaren negentig begon het orkest zich ook te ontpoppen als een begeleidingsorkest van vocalisten. Vele artiesten kwamen optreden in Veenendaal: Marco Bakker, Ben Cramer, Henk Poort, Oscar Harris. Klassiek of pop; voor Caecilia maakte het niet uit. Het orkest werd steeds meer een podiumorkest. De meeste repetitietijd werd dan ook besteed aan concertrepertoire. Debet daaraan was zeker ook de opening van theater ‘De Lampegiet’ in 1988, waar het mogelijk werd een echt concertprogramma te spelen. Het orkest werd een vaste bespeler van het theater, want aan het eind van de jaren negentig werd daar ook diverse malen de Christmas Singing uitgevoerd en vanaf 1998 verzorgde Harmonie Caecilia in dit theater jaarlijks op 5 mei, in opdracht van de Stichting Oranjedag, het Bevrijdingsspektakel. Het orkest is in feite een podiumorkest geworden; de nadruk ligt op het concertrepertoire. Marsoptredens worden nog wel verzorgd, maar beperken zich tot Koninginnedag, de Avondvierdaagse en Lampegietersavond. 

 

 Persfoto van het Nieuwjaarsconcert in de theater de Lampegiet in Veenendaal – 1993

 

Harmonieorkest bij een concert in theater de Lampegiet met Marco Bakker – 1994

 

Op naar de Vaandelafdeling

Het muzikale peil van het orkest is ook in deze periode gestegen. Doordat men enkele jaren niet had deelgenomen aan concoursen, en dat betekent degradatie, moest het orkest een stapje terug doen. In 1987 werd weer deelgenomen aan een concertconcours. Het orkest kwam uit in de afdeling Uitmuntendheid en hetzelfde gebeurde in 1989. Het resultaat? Twee maal een eerste prijs, promotie naar de Ereafdeling en deelname aan het Topconcertconcours in Middelburg waar een eerste prijs (tweede plaats) werd behaald. In 1999 behaalde het orkest een eerste prijs met lof en promoveerde naar de Vaandelafdeling. De weg naar de Vaandelafdeling, zoals ingezet door de voorzitter van Caecilia in 1965, was voltooid.  

 

Harmonieorkest tijdens een KNFM-concours – 1990

 

En de drumband?

Als je daarop terugkijkt dan zie je een nogal stormachtige ontwikkeling over een periode van ongeveer vijftig jaar. In de jaren vijftig wordt dit onderdeel echt zelfstandig. De drumband wordt na verloop van tijd aangevuld met hoornblazers. Dan volgt de fusie met ‘Prins Bernhard’. Ondertussen wordt zelfstandig mee gedaan aan concoursen en stijgt het peil met als voorlopig hoogtepunt de deelname aan het Topmarsconcours in 1996. Op dat moment was er al geen drumband meer want de band was omgeschakeld naar malletband, wat betekende dat er melodie-instrumenten waren toegevoegd aan het ongestemd slagwerk. Dat bleek een zeer grote verrijking voor de klank van een dergelijk slagwerkensemble, ook wel percussiegroep genoemd. Deze samenstelling maakt haar dan ook veel meer geschikt om in theaters en concertzalen op te treden. Daarmee veranderde het repertoire maar zeker ook het karakter van het optreden. Het is dan ook geen wonder dat de malletband steeds minder marsoptredens verzorgde en steeds meer een podiumgroep werd. In 2003 werd dan ook voor het eerst meegedaan aan een Podiumconcours. Uitkomend in de introductiedivisie werd de band geplaatst in de eerste divisie. Een voortreffelijk resultaat. 

 

Malletband tijdens het Jubileumconcert in theater de Lampegiet – 2004

 

Het jubileumjaar 2004

Aan het eind van de honderd jaar zien we dat in de laatste 25 jaar de balans verschoven is van marsoptredens, taptoes en muzikale wandelingen naar concertoptredens. De eerste bestaanseeuw van Caecilia werd gevierd met een geweldig feest in ‘de Donderberg’ in Leersum en een groots Jubileumconcert dat bewees dat Caecilia in honderd jaar is uitgegroeid tot een grote vereniging die op professionele manier prachtige muziek ten gehore kan brengen. Op naar een volgend jubileum!      

 

Harmonieorkest tijdens het Jubileumconcert in de Lampegiet – 2004

 

Geschreven door Willem Lenderink, 2004.