100 Jaar Caecilia Veenendaal

De geschiedenis van Harmonie Caecilia in vogelvlucht (4/5)

 

Het derde kwart van de twintigste eeuw (1954-1979)  

 

 

 

 Statiefoto - 1964

 

Een zelfstandige drumband

In de jaren vijftig stond Harmonie Caecilia niet alleen bekend om haar muziek, maar zeker ook om haar Winteruitvoeringen. De leden van de Harmonie traden dan op als acteurs in een toneelstuk. Na verloop van tijd verschoof echter het accent steeds meer naar de muziek en was er dus steeds vaker sprake van concerten. De drumband is ondertussen dusdanig zelfstandig geworden dat de eerste instructeur wordt benoemd, de repetities tussen orkest en drumband zijn dan ondertussen ook gescheiden. 

 

Nieuwe instrumenten

Met de muziekinstrumenten gaat het in deze tijd niet goed; de meeste zijn van een slechte kwaliteit en vooral erg oud. Geld om een compleet nieuw instrumentarium aan te schaffen is er echter niet. Gelukkig schiet de Gemeente Veenendaal  in 1956 te hulp met een subsidie van ƒ10.000,-. Er worden nieuwe instrumenten, voor het eerst in lage stemming, aangeschaft. Harmonie Caecilia kan weer vooruit.

 

Muziek: op straat en op het podium

De voordelen van nieuwe, goede instrumenten waren ook goed te merken, want Harmonie Caecilia verscheen met de regelmaat van de klok op straat om allerlei evenementen op te luisteren. Men speelde voor commerciële doelen (bijvoorbeeld voor de opening en sluiting van de Winkelweek) en dat leverde geld op. Er werd echter ook gespeeld voor goede doelen: de opbrengst was bijvoorbeeld bestemd voor de ‘Ouden van Dagen’ of TBC-bestrijding. Er werden ook door de Gemeente verplichte openluchtconcerten gegeven op verschillende plekken in Veenendaal. Vast onderdeel in de jaren vijftig was het inhalen van de VSW-wandelvereniging. In die jaren werd gedaan wat ook nu nog steeds gedaan wordt: de herdenking van de oorlogsgevallen op 4 mei van elk jaar en het brengen van de kinderen naar de markt voor de Kinderzang op Koninginnedag. Concerten werden niet alleen in de openlucht gehouden. Harmonie Caecilia hield ook elke winter haar concert. Dat gebeurde veelal in Sola Fide. Zo ziet u dat Harmonie Caecilia altijd twee soorten optredens verzorgt: marsoptredens en taptoes (marcherend) én concerten (zittend). Soms overheerst het marsoptreden, dan weer voeren de concerten de bovenhand. 

 

 Statiefoto – 1966

 

Opnieuw: nieuwe uniformen

Met de muziekinstrumenten zit het voorlopig wel goed, maar in 1962 moet er hoog nodig wat gebeuren aan de uniformen en dat gold vooral voor de drumband. Op eigen (financiële) kracht lukte het om deze aan te schaffen. De financiële exploitatie is voor elke muziekvereniging immers een probleem: muziek maken is een dure hobby vanwege de kostbare instrumenten en bladmuziek. Daarom was het goed dat in 1960 een blaaskapel werd opgericht binnen de vereniging: Boerenkapel De Blauwkousen. Deze nieuwe loot aan de stam kon immers geld in het laatje brengen. 

 

Steeds hoger

Met de muzikale prestaties ging het goed in deze tijd. Het orkest handhaafde zich bij de concertconcoursen in de Ereafdeling en bij de marswedstrijden klom men langzaam maar zeker naar boven. Hetzelfde gold voor de drumband. In 1965 sloot de voorzitter een jaarvergadering dan ook af met de woorden: “We moeten aan de top proberen te komen, de opmars naar de Vaandelafdeling is begonnen”. Dat het nog even zou duren kon de beste voorzitter niet vermoeden. 

 

Concours – eind jaren 1960

 

De fusie in 1964

In 1964 vond er een belangrijke gebeurtenis plaats in de muziekwereld van Veenendaal. Het Christelijk Tamboer- en Pijpercorps ‘Prins Bernhard’ voerde al enige jaren een moeizaam bestaan. Het ledental was behoorlijk teruggelopen en daarom werd op 20 augustus besloten tot een fusie tussen Prins Bernhard en Harmonie Caecilia. De pijpers van Prins Bernhard konden worden opgenomen in het harmonieorkest, de tamboers vonden uiteraard hun plaats in de drumband van Caecilia. Echt succesvol is deze fusie niet geweest want in 1969 waren de meeste oud-leden van ‘Prins Bernhard’ verdwenen. Er zijn echter op dit moment nog steeds enkele Prins Bernhard-leden lid van Harmonie Caecilia. 

 

Foto van het pijperkorps – 1969

 

De taptoes

In 1969 houdt Harmonie haar eerste grote Taptoe op het Raadhuisplein. Dit zou later blijken het begin te zijn van een grote en belangrijke traditie: in totaal zouden er zeventien taptoes gehouden worden. Dat gebeurde telkens op het voetbalveld van DOVO en vele showbands van naam en faam uit Nederland en België maakten hun opwachting op dit terrein. Er was helaas vaak één grote spelbreker: het weer. Vaak viel de regen met bakken uit de lucht. Desondanks waren bij de Taptoe in 1975 bijvoorbeeld 400 toeschouwers. 

 

 Persfoto van de jaarlijkse Taptoe te Veenendaal - 1974

 

Altijd maar repeteren

In 1974 telt Harmonie Caecilia 40 orkestleden en 30 drumbandleden en werd stevig gerepeteerd voor taptoes en marsconcoursen. Eén keer, in 1977, werd meegedaan aan Showwedstrijden tijdens een concours. Uit de vele recensies van bijvoorbeeld de taptoes uit die tijd blijkt dat Harmonie Caecilia de show niet zozeer in het bloed heeft. Vaak wordt namelijk opgemerkt dat men het moet hebben van de mooie klanken en niet van de showfiguren. Desondanks verschoof het accent dus in deze periode naar mars en show. De concertmuziek dreigde een beetje op de achtergrond te raken. Dat bleek bijvoorbeeld in 1971 toen bericht ontvangen werd van de landelijke muziekfederatie dat men uiterlijk het jaar daarna aan een concertconcours moest deelnemen, omdat anders degradatie zou volgen. Met een eerste prijs in 1972 werd dit probleem soepel opgelost. In 1979 werd het 75-jarig bestaan gevierd met een groots opgezette muziekweek. Vele orkesten uit de omgeving gaven hieraan hun medewerking in de vorm van marsoptredens of concerten. De bijdrage van de jubilerende vereniging bestond uit: een concert en een taptoe. In het jubileumjaar werd een Bigband opgericht. Deze groep, die ook tijdens concerten optrad, heeft slechts enkele jaren bestaan.